Goodbye
Ik sluit de boel hier.
Finito. Twee kindjes in huis vragen focus en prioriteiten. En er is twitter, en Facebook en Google+.
U was een fijn publiek!
Bedankt!
Ik sluit de boel hier.
Finito. Twee kindjes in huis vragen focus en prioriteiten. En er is twitter, en Facebook en Google+.
U was een fijn publiek!
Bedankt!
Gisteren even snel uit de frigo geschud:
Smakelijk!
Even terug was er een wedstrijdje op Peters blog. Deelnemen was eenvoudig, en zo kreeg ik wat later een blijde e-tijding binnen: ik had gewonnen! Nog wat later werd een doos afgeleverd. Een doos met een knalrode rugzak, een Pretpark Survival Kit!
Elk stuk van deze kit heeft zijn reden. En met de verpakkingen van Appelsientje spaar je voor een gratis toegangskaart voor meer dan 40 attracties!
Hoe werkt het?1. Spaar 3 actiezegels – knip ze uit de actie-verpakkingenvan Appelsientje.2. Kleef de 3 zegels op de ‘Ticket Card’ en vul ALLE gegevens in.3. Eén complete ‘Ticket Card’ = één gratis ingangsticket bij aankoop van een tweede ticket.Niet cumuleerbaar met andere promoties.Ticket geldig tot 30/09/2011 (behalve Bobbejaanland, niet geldig in juli en augustus)
Wegens de gezinsuitbreiding hier zit een pretpark er momenteel niet in (of A. moet zwaar over tijd gaan
) – maar laat u sapsgewijs vooral gaan, beste lezer! En met dit fijne zomerweer schijnt het nog niet té druk te zijn in de pretparken. Veel plezier! En, dank u, Peter!
‘n beetje goesting in cultuur? Luister eens naar deze vrolijke aria uit de opera ‘Griselda’ van Vivaldi. Het libretto is losjes gebaseerd op een verhaal uit Boccaccio’s Decamarone (waardoor de opera pas in 2000 in de vs werd uitgevoerd). Gezien de ‘rocksterren’ uit zijn tijd het al te hoog in hun bol hadden gekregen en een veel te hoge gage eisten, koos Vivaldi ervoor om met totaal onbekende acteurs en zangers te werken. En de hoofdrol ging naar zijn lief. Zo zie je, Hollywood is van alle tijden en culturen.
In deze aria zingt Constanza haar amoureuze tweestrijd uit: Roberto is haar lief, maar ze moet trouwen met de Koning, van wie ze eigenlijk een verstoten dochter van zijn ondertussen ook verstoten vrouw is. Zo gaat dat in die opera’s.
” … Swaying between two winds,
Roaring are the waves
Of agitated seas.
The frightened steersman
Is already expecting to drown.
Struggling between love and duty,
My heart can no longer
Endure the pain.
It seems to give in….
It begins to despair… “
Gisterenavond ging er bij de NMBS een Rondetafel over communicatie door. Een aantal reizigers mochten er hun gedacht vertellen over de communicatie van de spoorwegen bij problemen en pannes. Neen, daar was ikzelf niet bij, al had ik me wel aangemeld. De zeurende reiziger moet ook zijn verantwoordelijkheid nemen, vind ik.
Net op dat moment beleefden de spoorwegen en hun reizigers hun zwartste dag in heel lange tijden. Een stroomonderbreking in Brugge, gestoorde wissels in Melle, hier en daar nog een probleem… De rode vertragingscijfers vulden het scherm, treinen werden afgeschaft, het was zoeken naar een trein in de goede richting.
Pannes en defecten komen altijd wanneer ze best niet komen: een snikhete zomerdag, veel dagjesmensen aan zee – Murphy sloeg keihard toe. Al is het nog maar de vraag of dergelijke pannes niet te voorkomen zijn. Het onderhoud van de spoorinfrastructuur heet nogal ‘gebrekkig’ te zijn.
Maar het begrip voor onvoorziene storingen maakt het gebrek aan communicatie niet goed. De reiziger moet het zelf maar uitzoeken en zwijgzaam lijden. ‘Mijn’ trein werd aangekondigd met 2.25h vertraging. Hoe je dan wél in Gent raakt, dat zoek je zelf maar uit. Op de zeldzame en bomvolle trein naar Gent - een rit gelardeerd met traag rijden en vele, langdurende stops – moet je ook maar raden wat er gebeurt. Een conducteur krijg je niet te zien, en nauwelijks te horen. En wat hij omroept, wist ik al een kwartier eerder… via twitter. Nochtans zou zo’n conducteur de reizigers in die éne wagon zonder airco er op kunnen wijzen dat het enkel in hun wagon is…
Zie ook:
Je moet welhaast drummer zijn om er op te komen: een rollercoaster voor je drumstel!
Zou overigens heel slecht lukken met een triangel! (via)
Reklaamke hiernaast al gezien ( =>)? Ge kunt een Alfa winnen, voor een weekend! Ne rooien!
Mag ik eens mee als ge wint?
Muizen
Een paar weken geleden kreeg ik een mailtje van de Reclamejongens dat ze een paar vrijkaartjes voor de Zoo of Planckendael voor me hadden. Beide parken lanceerden een campagne om hun bezoekersformules nog eens in de kijker te zetten. En wij mochten eens proeven! Toevallig hadden wij al een bezoekje aan Planckendael gepland, een verjaardagscadeautje van Florians Peter voor zijn – Florians dus – tweede verjaardag.
Zo zetten wij op de zomerse dag die Paasmaandag was, koers naar Muizen (hoe dierenparkelijker kan het worden?) en beleefde Florian de Dag van zijn Leven.
Vlotjes
Zelfs zonder dieren zou Planckendael al een heel erg mooi park zijn. Talrijke bomen, struiken en waterpartijen maken van het uitgestrekte domein een heel aangename wandelomgeving. Ook zonder de dieren is er voldoende recreatie: meerdere speeltuinen, Trekjezelf-vlotten op het water, hobbelige boomstammetjespaden en tot boomtoppen reikende hangbruggen.
Kapstokken
De dieren dan. Die zijn allemaal mooi en groot behuisd en gegroepeerd per continent. Koala’s bij Oceanië dus, en giraffen in Afrika. Zebra’s in hun pyama en allerlei runderen en antilopen met tal van kapstokmodellen. Wie uitgebreid wil genieten van de gracieuze gang van de giraffes en van het slingerplezier van de gibbons, trekt best een hele dag uit voor een bezoek aan Planckendael.
Voederen
De accomodatie van het park is dik in orde. Op regelmatige afstand kom je propere toiletten tegen, er is een apart babyverzorghuisje en honger of dorst hoef je ook al niet te lijden! Er zijn twee ruime parkings.
Wij, zowel jong als oud(er) genoten enorm van deze uitstap! En eigenlijk wil ik nog wel eens terug, om enkel en alleen foto’s te trekken.
(Zie ook bij Tantetweet en bij Wim)
Mijn lichaam en ik zijn de laatste 14 maanden een haat-liefde-relatie aangegaan. Er zijn dagen dat het goed gaat, er zijn dagen dat het minder goed gaat. De dagen dat ik mezelf moet voortslepen, wil de moraal ook al eens ondergronds gaan.
Maar dan lees je dit. En zwijg je maar, en leef je mee.
* onderdrukt de altijd opborrelende link Calvi-Calvé-sauzen van*
Ergens las ik Anna Calvi – luisteren – de moeite!
En ik hoorde
en linkte met
Devil – Some Devil, dat gitaargeluid, de sfeer van het nummer…
En toen stond dit
op repeat. Zo’n mooi nummer, tussen de chaos en het rommelige.