ChâteauBrys

Psst… klik eens door. Hier rechts op de homepage van Châteaubrys staat reclame. Reclame om uit te gaan. En je kan een citytrip winnen! En ik zag’m ook bij ntone.

Wij bakken al jaren zelf ons brood. We zijn er aan verwend. De beloning van de kleine inspanning van mengen en kneden in de Kenwood is heel groot: lekker, smaakvol brood. Nagenoeg elk brood van elke bakker lijkt daar in de verste verte niet op.

Maar de laatste tijd merken we dat meer en meer bloemboeren hun bloem en meel mengen met allerlei… ehm… spul. We krijgen de indruk dat de ‘markt’ zich meer en meer richt op mensen die met hun bakmachientje zelf zo’n opgeblazen bakkersbroodje willen bakken. Naast bloem, gist, water, suiker en zout bevat ons brood tegenwoordig ook allerlei enzymen, brood- en meelverbeteraars,… ‘t Is niet schoon meer.

Gisteren heb ik brood proberen bakken met een bloemsoort die 15% vocht bevat! Hoe ze het doen, weet ik niet. Ik kreeg een soort deeg dat het midden hield tussen een soort beslag en brooddeeg. Ellende! Grrr.

Wondermooie verbouwing van een Brussels Rijhuis door Label Architecture. (Via WeekendKnack)

Drummer Terry Bozzio maakte naam bij Frank Zappa en werd daarna vooral bekend als ‘drumsolodrummer’ – muzikale, melodieuze drumsolo’s waarbij Bozzio vaak vertrekt van terugkerende patronen, ostinato’s, waar hij een ‘melodie’ bij speelt. (Als je drumstel uit een trommel of 20 en een bekken of 30 bestaat, kan je al eens melodieus spelen.)

In ‘Duende’ zoekt Bozzio Spaanse sferen op, met zijn maatjes Andy Stevens op akoestische gitaar en Tony Levin op bas. Mooie muziek, fijne opbouw en op’t eind gaat Bozzio behoorlijk loos.

Veel luisterplezier:

Voor wie zo’n drumsolo met ostinato wel eens wil zien:

Dubbele zestienden met linkerhand en -voet, en de andere ledematen soleren.

kondigen sommige winkels hun verlof niet aan op hun website? Waarom heb je dan een website?

‘k Heb nu een paar weken een smartphone op zak en weet nu al dat ik nooit meer zonder zal willen. Op een paar ‘nadeeltjes’ na (dat hij, als je’m veel gebruikt, wel vaak in de stekker moet en dat typen op een ‘scherm-toetsenbord’ lastig kan zijn op een rijdende trein), is zo’n ding ongelooflijk handig!

• gedaan met prints van GoogleMaps, boeken en kaarten; gps is uw vriend!
• Tot hoe laat is die of die winkel open? Even online gaan, en je weet het.
• Even vlug kijken of er mail is? Je hoeft niet meer uit je zetel.
• Je kalender altijd op zak
• Een muziekspeler die synct met iTunes en die je last.fm-account laat weten wat je beluisterde.
• Een altijd-op-zak-fototrekker, die meer van pas komt dan je zou denken.
• En dan zijn er nog de leukigheden (gitaar!) en spelletjes.
• En de mogelijkheden zijn oneindig, met alle toepassingen (apps) die ter beschikking zijn.

Psst: ‘t is een nieuwke! Hier en elders op het web te zien voor het op tv komt. Van deze mensen, voor deze firma.

Als er kerken en vodkaglaasjes eens willen poseren, dan laten ze het maar weten hé

Mijn gezondheid ging dit jaar twee maand met vakantie. In februari verloor mijn afweersysteem de strijd tegen de klier(koorts)beesten. Het duurde weken en weken en weken vooraleer ik overeind krabbelde. Sindsdien modder ik wat aan, gevangen door de beperkte draagkracht van mijn eigen lichaam.

Een infectiologe, meer gezegend met kennis dan empathie, bevestigde het me vorige week. Mijn infrastructuur kreunt nog wat onder de gevolgen van de klierbeesten. Werken en slapen, klonk haar verdict. In elk geval nog eens een dip vermijden.

Het wordt een oefening in geduld. Nog één. Geduld met mezelf, geduld met de omgeving, geduld van de omgeving met mij. En de uren van een schoolkind. Tot die dag, dat ik me weer voel als…

‘k Heb sinds een paar dagen zo’n smartdink. Markt verkend, budget aangepast en gekocht. Een Android-toestel dat vlot met mijn Google-dingen communiceert. En een gemak, zo’n ding in de zak. Vandaag al danig de gps gebruikt, over onbekende Brugse wegen.