ChâteauBrys

Mocht u zich ook afgevraagd hebben, beste lezer, waar mijn schrijfselen bleven de voorbije dagen?
Het helse ritme van het blue note festival – vreemd om jazz te associëren met helse ritmes, maar bon, het was hels – begon zijn tol te eisen. Hard werken en te weinig slapen is een combinatie die je niet eeuwig volhoud. Dat zag je ook, aan mij, en aan iedereen die meewerkte.
Maar nu is het gedaan. En zoals wel vaker gaat dat met gemengde gevoelens gepaard. De sfeer, het groepsgevoel van samen-voor-iets-gaan, de toffe collega’s van de backstagecrew… ‘k ga het missen. Ik mis het.
Het is een erg mooie tijd geweest, ‘k heb er veel aan gehad en ‘k hoop nog wel eens iets te horen van mijn collega’s.

Aan de andere kant is er nu terug tijd voor goed en lang slapen, de afwas, de was, koken,… En Rwanda binnenkort, Annelies terugzien. (Wow, deze blog wordt nog sentimenteler dan deze van den Bert