ChâteauBrys

* de heteluchtoven

* een kip

* de Kenwood-keukenrobot/deegkneder

* al mijn vertrouwen in mijn bank (Argenta)

Nil-Saint-Vincent. Het middelpunt van België. Even veel west als oost, even veel noord als zuid.

U heeft nog een Deep Purple-verslag van me te goed!

gezocht, door An Nelissen.

Neen, geen nieuwe rubriek hier. ‘t is een éénmalig initiatief, tenzij het herhaald wordt.

Eén van de leuke kanten van een iet of wat uitgebreide cd-collectie is dat je nogal eens (her)ontdekkingen in eigen kast kan doen. Sommige cd’s staan er al maanden, soms jaren stof te verzamelen, tot je ze nog eens tegenkomt,
of nog eens zin krijgt in hen. Jeugdherinneringen ophalen is het dan, en vaak merken dat je met nieuwe oren naar oude dingen luistert.

Er was een tijd dat ik lange haren had, zwarte kledij droeg en Zware Gedachten dacht. Een tijd waarin Zware Metalen vaak een uitlaatklep waren, een manier om met de wereld om te gaan. Een tijd ook waarin ik als drummer
geïmponeerd werd door Grote Drumstellen, met tien bassdrums en honderden toms, en vele en snelle noten.

Eén van de groepen die me toen het meest kon bekoren, was het kwartet rond de inmiddels overleden Chuck Schuldiner, Death. Ok, death metal is bagger, maar als er goeie en slechte bagger is, is dit goeie bagger. De muziek van Death werd omschreven als techno-death metal. Niet ‘techno’ verwijzend naar die flauwe dansmuzak, maar ‘techno’ omwille van de muzikaal-technische moeilijkheidsgraad. In die dagen vergaarde Death dan ook twee soorten fans: naast de headbangers-pur-sang kwamen ook meer en meer mensen het muzikale vertoon van het viertal bewonderen.

‘Individual Thought Patterns‘ verscheen in 1993. Een mijlpaal binnen het genre, en ook er buiten; want de grenzen aftastend tussen metal, jazz en meer experimentele muziek. Neen, ‘ITP’ is geen jazzy plaat. Het is ’right-in-your-face‘- metal, maar er komen jazzy invloeden bovendrijven. Het is het eerste (van twee) Death-albums waarop drummer Gene Hoglan zijn ding doet en hij speelt echt alles wat in deze muziek te spelen valt. Snel ja, en raak en hard - maar ook inventief, vernieuwend, creatief en origineel.

Ik kan nog steeds alle drumpartijen meezingen (zo van ‘grekerdetruputu‘ en zo) – deze cd was maanden aan een stuk mijn begeleiding bij het ’hoofdkussendrummen‘. Mega-onderarmen kreeg ik er van! Vooral openingstrack ’Overactive Imagination’ is bloedsnel. Tempo 418 voor de kwartnoot – en dan speelt Hoglan nog zestiendentriolen met zijn voeten. Drummersblad ’Slagwerkkrant’ schreef ooit gedeelten uit de drumpartijen uit. Ze hadden een half blad nodig om uit te schrijven wat Hoglan op een fractie van een seconde als intro er uit ramt.

* Weeral enige dagen geleden dat de ‘Femme‘ nog geüpdatet werd. Foei!

* Harry Potter gezien. Die speelt natuurlijk enkel en alleen in de Decascoop. Hoe lang nog vooraleer ze daar nog enkel popcorn serveren, en geen films meer tonen? Ze zijn hard op weg.
De dame naast mij had een ‘merkwaardige’ lach – om vriendelijk te blijven. En ze vond alles grappig.

hoe jullie deze site vinden…

‘Koen Fillet’ vermelden doet duidelijk wonderen voor een mens zijn kijkcijfers Koen Fillet is die fijne mens van de radio, die een marathon gaat lopen en daarover blogt.

Wappaz, tatjespap, vincent verelst, eindejaars cd, skepchicks en keuringsdienst van waarde brengen je blijkbaar ook hier.

Fijn. Graag tot ziens!

“Coquillettes au Comté et Pousses d’Epinard”

Lekker, snel klaar, weinig werk! Wat wil je nog meer?

Ik wist het altijd al.

Wat zeggen Dave Matthews en Joni Mitchell over een mens?

* We wensen alle VLD-politici een ‘Daemsje’ toe. Opgeruimd staat netjes.

* Hier, ten huize wij, trekt het nieuwe jaar zich moeizaam op gang. Hopelijk gauw beterschap.