ChâteauBrys

met bassist Victor Wooten, en Futureman, die drums speelt op een SynthAxe gitaarsynthesizer.

hier zo.

Oei, beetje uit het oog verloren dat ik mijn bespreking nog moest posten… ‘k maak er een kwalijke gewoonte van te laat te zijn…
Misschien heb je ooit ook eens zo’n smaaktest gedaan, waarbij je vier of vijf bekertjes water kreeg waarin een klein beetje zout of suiker of een zuur of… gedaan was, en dan moest je zeggen welk water zuur was en welk water zoet en zo.
Geen eenvoudige opdracht! Wie zuiver op wat hij (of zij) smaakt wil afgaan, breekt zich uiteindelijk het twijfelende hoofd op: is dit nu zoet? of zout? of is dit toch het water waar niets aan was toegevoegd?
De truc is niet af te gaan op wat je smaakt, maar op wat het water in je mond doet. Het ‘zoete water’ (een mespunt suiker op een fles water of zo) zal vooraan op de tong een mollige indruk geven. Zoet proeven we van voor op de tong. (Daarom likken we met het puntje van onze tong aan een ijsje, en niet aan bvb. een blokje kaas.) Een bittere smaak trekt de mond droog. ‘Zuur’ zorgt voor speekselproductie. Om dit te demonstreren moet je niet naar de koelkast lopen. Het volstaat je in te beelden dat je in een schijfje citroen bijt. Meteen voel je dat speeksel aan de zijkanten van je mond komen.

Als ‘wijnkenners’, mensen met kostuum en das en een hoge dunk , het hebben over zuren in een wijn, gebruiken ze dit ‘trucje’ vaak om te bepalen hoeveel zuur/zuren de wijn heeft.

Om mezelf nog eens testen, en objectief te oordelen, heb ik deze wijnen blind geproefd. De Australiër, die ik er uithaalde dankzij de kleur en de vele zuren van de Fransman, was een lekkere en correct gemaakte drinkwijn, met natuurlijk de typische chardonnaysmaken (caramel, ananas,…). De Fransman viel me tegen, met z’n vele zuren en wrange nasmaak. Onrijpe druiven?

Hier.

‘Ergert u zo niet‘, denk ik soms, als ik de bolide op de parking van de Carrefour plant. Maar toch… vandaag was de parking relatief leeg, en dan zijn er toch nog van die aso’s die per se hun dikke Duitse wagen (waarom zijn het toch meestal Mercedessen?) op een parkingplaats willen zetten die gereserveerd is voor de minder mobiele medemens? Continue reading

Toen ik gisteren naar Deinze reed, zag ik twee voetgangers zeulen met een zware koffer. Ze kwamen me tegemoet, en gingen dus de andere richting uit. Toen ik terugkeerde, en doorreed naar Gent, liepen ze daar nog. Ik stopte om hen een lift aan te bieden. (Wellicht wilden ze toch niet met me mee, ‘k zou vast wel een verkrachter, viezerik of pervert zijn om hen zomaar te willen meenemen.) Maar neen, deze Nederlandse oma en kleindochter waren maar wat blij in de lift met onze airco-gekoelde Berlingo.

Mijn goede daad voor de dag, en het ging makkelijker dan in het Frans de weg naar ‘Zelzaat‘ of de ‘Vooruit‘ uitleggen.

Knack RSS — Michel Vuijlsteke’s Weblog

Gezien bij Michel: Knack heeft eeiiiiindelijk rss.

3 augustus nadert, onze afreis naar de Loirevallei. Op het progamma staat zeker ook een bezoekje aan het Domaine de la Taille aux Loups, waar Jacky Blot o.a. zoete wijnen maakt die rijpen in de 2de handsvaten van Château d’Yquem. Inderdaad, Yquem zoals in ‘die wijn van 175 300 (in 2007) euro per fles’ en in ‘de wijn waarmee Amélie Mauresmo haar overwinningen viert’ (tot zover mijn tenniskennis). In die vaten. Dat moet toch iets geven?

Om den brode moet een kasteelheer al eens wat. Dus zijn we maar een pot pourri-zakjes-atelier begonnen.

ps: met dank aan de naaister!

Hier.