ChâteauBrys

De Weekend Knack – u weet wel, van de receptuur van 1000 zwartgeblakerde seconden van vroeger – organiseert
weer de jaarlijkse hobbykokwedstrijd. ‘Opgelegd ingrediënt’ deze keer is chocolade. Lekker en plezant om mee te werken
en het thuisfront zal ongetwijfeld blijer zijn met een hele week voor de deadline chocolade eten, dan een hele week varkensvlees
zoals vorig jaar.

Chocolade leent zich natuurlijk voor tal van desserts, maar ook in hartige bereidingen kom je er – met wat durf – goed mee weg.

Ook al laat men ‘eigen aanpassingen van bestaande recepten’ toe – wat ik flauw vind, toch mijd ik het nu recepten met chocolade
te lezen. Alles is toch al eens gedaan, en ik denk dat je eerder ergens anders inspiratie kan halen.

Ik zit dus te broeden op allerlei bereidingen en ideeën. Kies ik eerder voor een speciale combinatie van ingrediënten? Of ga ik
eerder vormelijk werken, een nieuwe vorm geven aan wat al langer bestaat (bv. de Tom Pouce van kabeljauw en pancetta
van twee jaar terug)?

De experimenten beginnen eerstdaags. U hoort nog van ons / onze maag.

Stil hé hier. Schande.

druk druk druk druk. DRUK.

En nu nog eens drie dagen weg.

‘t Was lang geleden, heel lang, veel te lang,
maar zondag heb ik nog eens goed van kook gedaan.

Aangezien de halve wereld moest trouwen deze zomer, of jubilea vieren, had ik de voorbije maanden meer laten bedienen dan zelf te bedienden, maar zondag dus… zondag heb ik me nog eens uitgeleefd in de keuken.

Het resultaat mocht er, zo zei men mij, zijn.

Als amuses espuma van broccoli met garnaaltjes. En nog garnaaltjes, met een brunoise van rode paprika, mango en avocado, evenals een toastje met lekkere paté en confituur van die geklopte peren uit Frankrijk met coteaux du Layon.

Daarna canard à l’orange, omdat ik dat zelf ook wel eens wou maken. Eendebout met sinaasappelsaus dus, met een gegrild tomaatje, groententaart, aardappelpuree en een krokant wokje van najaarsgroentjes.
In het glas een Rhônewijn, die het best goed deed met de sinaasappel.

Als dessert een mislukte versie van de mislukte taart, Tarte Tatin.

Had ik nu gisteren niet moeten staan wachten op een trein met vertraging, ik had nog tijd gehad voor een Duveltje op een terrasje.

Ik ben verkouden.

Waarom word ik altijd verkouden als ik een paar dagen niet goed slaap? En ik slaap vaak niet goed.

Heb ik een ‘chronische valling’ misschien? Kan ik daar iets tegen doen?

Verstopte neus, snoffelen en snuiten.

Net als we samenkomen met ons wijnclubke. Proper is da!

Gisteren toevallig gezien dat wie bij Google op zoek gaat naar onze groentenboer als eerste resultaat mijn blog krijgt. Leuk om te zien natuurlijk, aan de andere kant ook wel sneu voor de groentenboer.

Daarom: mocht je hier google-gewijs beland zijn bij uw zoektocht naar de beste groentenboer van België en omstreken, ga dan ook eens verder naar die mens zijn site he. En daarna ga je er natuurlijk eens om je dagelijkse portie vitamientjes! De vriendelijke bediening, de keuze, de ‘proevertjes’ die Eric regelmatig uitdeelt… ge gaat er blijven gaan!

U herinnert zich nog wel dat wij verleden jaar op het Blue Note Festival vrijwilligerden. ‘k Heb u vast verteld over het lekkere eten dat we daar kregen! Kok Piet van de crewtent en zijn maat zijn daarna op hun eigen begonnen. ‘Tchin‘ heet hun kind, en er hoort een mooie website bij.

Via Kerygma.