Gewoontedieren
Mensen zijn gewoontedieren. Zo zie ik elke morgen in Gent zowat dezelfde mensen in ‘mijn’ wagon stappen. Ja, ook ik. Gewoontedier. Elke morgen dezelfde wagon – want die wagon stopt zo dicht bij de trap in Noord.
En dus zie ik zowat elke dag dezelfde gezichten (de lange meneer, de twee niet-meer-zo-piepjonge vriendinnen, het kaartclubje, de classy dame met de eeuwige sportieve rugzak met leeg flesje water, Zijne Zwartigheid (die laatste stapt af in Gent)) Soms zie je bepaalde mensen een tijdje niet (ziek? kapotte wekker? op reis?). Soms kom je die medetreinreizigers ergens anders tegen.
Best wel grappig, vind ik dat. Mocht ik ooit deelnemers voor pakweg ‘De Mol’ moeten zoeken, ‘k zou wat treinreizen.
