Van beetjes treinen en reizen
Zoals je ‘friet’ en ‘friet mét’ hebt, zo heb je ‘trein’ en ‘trein mét’ – ‘mét’ zoals in defecten, seinstoringen en pickpockets. Neen, geen worries, alleen van dat laatste was ik geen slachtoffer.
Je merkt het meteen in het station als er iets mis is. Ik was vrij vroeg, en toch was er veel volk, en de mensen stonden ook niet zoals ze gewoonlijk staan. Ja, als mensen drie schuilhokjes opschuiven, dan schort er wat. Dave Matthews uit mijn oren gehaald dus – ja, een overdaad aan Dave Matthews hier, maar 9 maart en 27 mei naderen met rasse schreden.
Een defecte goederentrein in Aalter – vast een aanslag van het Cremlin – en alles met vertraging. Rond half acht kwam de stoptrein van 7.07h naar Gent aan, en ‘k heb die dan maar genomen. Achteraf gezien wat dom: had ik wat langer gewacht op mijn ‘normale’ trein, dan had ik kunnen zitten.
Chaos in Gent, het perron bomvol mensen. Wachten op de eerste trein naar Brussel. Aan dat trek- en duwwerk doe ik al lang niet meer mee. Ik wacht wel tot de laatste, de zitplaatsen waren toch al lang uitverkocht. Staanplaats dus, in de wagon. Metro en later Knack in de éne hand, de andere hand vrij om me vast te houden bij onverwachte stopmaneuvers – zoals die er waren.
Collectief meegelachen met de man die luidop via de gsm aan zijn collega’s laat weten dat hij op de trein der traagheid zit. Het is wel waar, trein-euvels brengen mensen dichter bij elkaar. Mensen praten met elkaar als het goed fout gaat met de trein, zoals de d-trein Brussel-Oostende woensdag. D-trein, met de d van diepvries. Qua sociaal welbehagen kunnen ze bij de NMBS niet genoeg blunderen.
