Arte 21.00 – 22.45 À tout de suite *** Genre : Misdaaddrama van Benoît Jacquot. Inhoud : Parijs 1975. De 19-jarige Lili volgt een kunstopleiding en woont met haar vader en haar oudere zus in een groot appartement. Zij raakt smoorverliefd op Bada, een knappe jongeman, die na een overval op de vlucht blijkt te zijn voor de politie. Zij biedt hem en zijn twee vrienden onderdak en het viertal vlucht de dag nadien naar Spanje. Via Marokko belanden ze in Griekenland, waar zij met volle teugen genieten van het geld dat Bada buit maakte. Tijdens een routinecontrole op de luchthaven van Athene wordt Lili door haar metgezellen in de steek gelaten…
“Op zondag 31 augustus wordt opnieuw een hoogdag voor avonturiers en sportievelingen. Want dan staat een tweede editie van het Belgische kampioenschap vlottenrace op het programma en zal de opvolger van ”t jong geweld” gekend zijn.
Nieuw vanaf dit jaar is dat alles in één centraal thema doorgaat. Dit jaar willen we Nevele naar de Nijl brengen en zullen alle opdrachten een egyptisch tintje krijgen. Met drie prachtige prijzen voor het mooiste vlot hopen we ook onder de deelnemers tal van farao’s, slaven en cleopatra’s te vinden…”
Waarom kan dat hier ook niet zo? Hier dreig je nog omvergereden te worden als je bij groen licht op het zebradpad oversteekt. En de politie doet er nog een schep bovenop door vooral nog meer auto’s over dat zebrapad te sturen.
Daar vloog gisteren de kurk af. Zijn ’schuld’. Ik vertelde hem op de trein dat ik voor de eerste keer in mijn leven zuurkool ging eten. Zuurkool zat die week in ons groentenpakket. ‘En een wijntje erbij’, vroeg hij mij. Doet hij altijd.
En zo ging de kurk van deze Riesling, meegebracht door een wijnvriendje uit de Elzas. Fijn, wijnvriendjes hebben. Wijnvriendjes reizen naar wijnstreken en brengen dan wijntjes mee.
‘t Is een Riesling met karakter; mooie, fijne zuren en ‘petrol’ in neus en mond. Ja, echt, wijnleek, petrol. Alsof er wat diesel bij zit. Wijn mag karakter hebben, vind ik. Da’s wat supermarktwijnen vaak ontbeert: karakter. Supermarkten doen in ‘crowd pleasers’. Net zoals hun kazen, overigens. Roquefort hoort een uitdaging voor de smaakpapillen te zijn, niet iets dat vooral naar doorsneekaas smaakt met een béétje blauwschimmelaroma.
Petrol dus, en mooie, fijne zuren. En molligheid, bijna wat zoetjes. Die 2003 hé. Voor de wijnleek: in wijnmiddens is ‘2003 warme zomer’ een soort mantra. Overal waar je komt, wijnboeren, wijnclubs, wijnleraren, wijnproevers, wijnenzovoort, enzovoort… ‘2003 warme zomer’. Veel suiker in de druiven dus, en dus veel molligheid.
Speciaal voor zij die in Google zoeken naar ‘cursus wijn openen’ lanceren we vandaag een nieuwe service. Wij, van Châteaubrys, komen bij u aan huis, om u te tonen hoe u een fles wijn opendoet zoals het hoort. Gratis en voor niets. U zorgt wel voor de wijn, uiteraard, en liefst goede.
Wil u leren hoe u een fles champagne/schuimwijn/cava opent zonder knallen en rondvliegende kurken, dan kan dat ook. Maar ook hier zorgt u voor een fles.
Met (geen) steun van onze (niet-)sponsor Brobantia.
Ik ben lid van de CM. Ooit was ik van plan te veranderen. Maar dat ging me veel centen kosten van mijn voorhuwelijkssparen, zo vertelde de CM me wel – maar niet mijn toenmalig aanstaande mutualiteit. Bij de CM gebleven dus. En ik ben content, en ik trek me niets aan van het opbod tussen andere mutualiteiten.
