ChâteauBrys

Proficiat, een ballonvaart!
Ballonvaren. De enigen die er niet van lijken te dromen, zijn zij die al hoogtevrees krijgen als ze op een keukenstoel staan. De enige verdere hinderpaal tussen droom en realisatie is meestal de bankrekening. Of je moet het geluk aan je kant hebben.
Dat had ik, of hadden we, toen net op mijn verjaardag, een brief in de bus viel waarvan de openingszin iets was in de trant van: "Proficiat, u hebt een ballonvaart gewonnen."

Flexibiliteit werkt
Een weekje later werden we opgebeld door de ballonvaarder, Kris, die wou polsen op welke dagen wij ons makkelijkst konden vrijmaken. We hadden dan wel de ballonvaart gewonnen, in de brief stond dat na een tweede door ons geweigerde afspraak ons cadeau naar iemand anders ging.
Maar dat zou ons niet gebeuren, hadden we afgesproken. We waren best bereid wat te schrappen in de agenda om deze ballonvaart door te laten gaan.

We hoopten wel dat de vlucht door zou gegaan zijn voor de start van het ‘trouwseizoen’ (Jaja, meneer, vijf huwelijken deze zomer). Het zou vervelend zijn als de ballonvaart die feesten zou doorkruisen.

21 april kreeg ik telefoon van Kris. Of we ‘s anderendaags naar Moerzeke konden komen tegen half zeven. (Ietwat flexibele werkuren, of bazen, helpt als je wil ballonvliegen. ‘Beide’ doet wonderen.) In allerijl verwittigden we ook ouders en schoonouders en (schoon-)broers en (schoon-)zussen – je moet zelf ook voor een volgwagen zorgen.

Your flight has been delayed.
Zo reden we op 22 april naar Lokeren en reed schoonbroer ons van daar naar Moerzeke. Helaas had de wind die avond geen zin om te gaan liggen. Na een uur wachten, werd de knoop doorgehakt. Beter op de grond staan en in de lucht willen zijn, dan omgekeerd, zo stelde Kris, de ballonpiloot het. Spijtig voor Kris zélf, die met z’n team al de mand in elkaar gezet had. Spijtig voor onze familie, die écht wel alles hadden laten vallen en van ver kwamen om ons te zien opstijgen. Ontgoocheling bij ons? Neen, eigenlijk niet. Het gaf vooral vertrouwen in Kris, onze ballonvaarder.

Over Gent. De max!
Toen was het terug wachten. Wachten op mooi weer, met weinig wind. Dat kwam er in het eerste weekend van mei. Twee mei kregen we telefoon, drie mei spraken we opnieuw af, in Destelbergen dit keer. Gejuich en gehoera in onze rangen, want we zouden over Gent vliegen dit keer! Jochei!!
Een ballonvlucht leek ons zowiezo de max, maar over onze geliefde stad vliegen, was gewoon de max in het quadrupelkwadraat!!

Lift of
We mochten helpen de ballon openplooien, waarna ik de ballon mocht helpen openhouden terwijl Kris er met de ventilator lucht in joeg. Naarmate de ballon zich vulde, werd het moeilijker en moeilijker om de ballon tegen te houden. Toen Kris de gasbranders aanzette en de lucht in de ballon nog eens verwarmde, moest ik het onderspit delven tegen de opstijgende kracht van de warme lucht in de ballon.

Al snel werden we de ballon in geroepen en nauwelijks een paar minuten later stegen we op en zagen we de grond onder ons wegzinken.

Wie daar nog mocht aan twijfelen: het uitzicht van in de lucht is werkelijk adembenemend! Zodra we op een zekere hoogte waren, zagen we Brussel en Antwerpen als wazige vlekken in de verte liggen. Sint-Niklaas herkenden we aan die drie appartementsblokken die daar de hemel in priemen.

Aan de andere van de mand herkenden we Gent. Alles wat in de verte lag, zag er wat wazig uit. Dat kwam door het vocht dat in de lucht hing na die paar warme dagen die we toen al achter de rug hadden.

Het landschap schoof traag onder ons door terwijl we aan een kleine 20km per uur door de lucht zweefden. Het knooppunt van de R4, treinstellen die als mini-Märklintjes over minisporen bewogen, de torens van Gent op maquette-grootte… Gent vanuit de lucht zien is fantastisch, al is het niet gemakkelijk om alles meteen te herkennen. Je bent het immers niet gewoon de dingen van bovenaf te zien.

The eagle has landed.
Wij vlogen, de tijd vloog ook. Al gauw lieten we de stenen vlakte van Gent achter ons en maakten huizen, pleinen en straten plaats voor het groen van Mariakerke. Het werd tijd om een landingsplek te zoeken.

Absolute stilte bij de landing, concentratie van Kris, de ballonvaarder. Wat ze in het jargon met een ‘sportieve landing’ bedoelen, weten we nog niet. Wij landen euhm… muiszacht. Je schokt meer als je van de trap stapt.

Eens geland moest alles gedemonteerd worden en naar de rand van de weide gedragen: de mand, de ballon, de gasflessen. De vlucht werd afgerond met een dronk en het verhaal over het ontstaan van de ballonvaart.

Een schitterend geschenk van Syntra, een fantastische ervaring, een aanrader voor iedereen! Bang hoef je niet te zijn, zeker niet met een ballonvaarder die veiligheid boven alles stelt.

Powered by Qumana