ChâteauBrys

Ons dorp telt twee krantenboeren. Allebei in verlof. Tegelijk! Daar ging mijn thriller-doorbraak-cd bij De Morgen (vorige zaterdag).

Daar ging mijn post over die cd van Michael Jackson, en het fijne trivia-weetje over het vreemde geluid net voor Eddie Van Halen in zijn solo losbarst.

(update: ‘k was mis, ik miste Lou Reed. Overmorgen is het Michael Jackson!)

Onze semi-kelder (want slechts een paar treedjes lager) is vaak een vergeetput. Schaam op ons! Want we hadden vorig jaar van mijn ouders een paar prachtige mini-cocottes gekregen. En die waren nog niet gebruikt… een beetje vergeten geraakt in die kelder.

Maar dit heerlijke gerecht, naar een recept van Rick Stein, was een goede gelegenheid om deze mooie pannetjes eens te ‘bevuilen’.

Een lekkere mini-tagine met tomatensaus, gehaktballetjes, en een eitje bovenop. Lichtjes gekruid met een Marokko-Mediterrane tint. Stukje brood erbij, en je waant je zo in een zuiders warm land, onder een oude boom in de olijfboomgaard, waar la mama een grote pot van dit lekkers op tafel zet voor de hele familia. (Ja, mijn Italiaanse dromen zijn beter dan mijn Marokkaanse

Vandaag van verhuis gedaan – niet van het één huis naar het ander, maar interne verhuis. Er zijn drie kamers boven, in drie kamers boven staan meubelen, gerief, materiaal en brol. En dat moet veranderen, want Jefke zal ook zijn kamer willen, nietwaar Jefke? *zwaai naar lichtjes bolle buik*

Dus werd de éne muur vrijgemaakt, en de kast van de éne naar de andere muur geduwd. Het tapijt werd verschoven en de V-drums werden van de kamer achteraan naar de kamer vooraan verhuist. En de telefoon kreeg een ander plekje, dus de ouwe getrouwe ladenkast op wielekes met de cassetjes (jaja, good old cassetjes erin) ook.

Dan de poef en het zetelbedje naar beneden, en het grote zetelbed even verhuist naar de kamer vooraan. Alle vloer waar geen meubel meer stond extra gestofzuigd en de kamer achteraan grondig geschuurd en gedweild.

Enzovoort, enzovoort.

Nu crashen in de zetel, met een filmpje, een Duvel en een nog vlug bereid hapje.

Gisteren gezien en aan te raden:

Liederen.

Schone, beschaafde liederen.

Maar alleen de erge. Continue reading

WBW number 48 is announced, that means we celebrate the 4th anniversary of the WBW. For this edition, WBW-founder Lenn Thompson wants us to go back to our roots, our wine roots.

WBW nr. 48, vierde verjaardag dus, brengt ons terug naar onze wijnroots. Mijn wijn-’roots’… mijn eerste slok wijn ooit werd me als kind door mijn grootvader gedronken. Ik weet nog dat het rode wijn was, dat ik er van moest schudden en dat ik het maar niks vond.

Mijn eerste stappen in wijn moet ik zoeken in die eerste wijnen die we kochten toen we pas samenwoonden. Dat waren toen de vrij goedkope, vaak Australische, wijntjes uit de Colruyt, meestal Chardonnays.

Tijd dus om terug naar de Colruytwijnrekken te gaan…

En bij u, waar liggen uw wijnroots? Bucht van den Aldi? Of had u een vine-vader die u vanaf uw 3 jaar met Grand Cru Bourgognes grootbracht?

Ene jdbutrecht heeft op Youtube een boel Liberg-clipjes geplaatst. Ik koos er dit clipje uit. Hilarisch hoe Liberg zélf zo moet lachen met zijn ‘koeterSpaans’:

grass, flowers, weeds and wind from Charlie McCarthy on Vimeo.

Zeker en vast niet

Babyfoon met camera. Van op afstand naar je baby luisteren én kijken. En van op afstand liedjes laten spelen, of een lichtje aansteken.
Het mag een leuk gadget lijken – een koopje, 189 euro – het ding roept in mij een sterke weerstand op. Continue reading