ChâteauBrys

Zeker en vast niet

Babyfoon met camera. Van op afstand naar je baby luisteren én kijken. En van op afstand liedjes laten spelen, of een lichtje aansteken.
Het mag een leuk gadget lijken – een koopje, 189 euro – het ding roept in mij een sterke weerstand op. Bijna pervers vind ik het, om van op afstand toe te kijken hoe je ‘proefbaby’ reageert op de muziekjes en de lichtjes die je vanop afstand met knopjes bedient.

Werd er onlangs geen koppel veroordeeld omdat ze hun baby in de gaten hielden via een webcam (van in een ander huis?)

Maar dit:

Toby, de knuffelpop met ingebouwde mp3-speler! Eenvoudig te bedienen door op de handjes te drukken. Waaw, super voor kind én voor ouder. Je zet er wat gepaste muziek op, maar als je die zelf beu bent, dan zet je er gewoon andere muziek op!

Toby heeft ook een zusje, Lily, in het roze… ‘t Is dan wel niet pastelblauw en -roze, maar even goed blauw en roze, en ik hou niet van dat blauwe en roze gedoe rond kindjes.

En neen, een blauw jongetje en een roze meisje is niet verkeerd, of toch evenmin verkeerd als roze jongetjes. ‘t Hangt er maar vanaf welke traditie je aanhangt: de oudste, meest verspreide en niet-katholieke visie is voor blauwe jongetjes.

Maar, ‘k wou dus geen roze én geen blauw.

Deze Bobo dan maar? 1GB mp3-beer, te koop bij Amazon, voor maar $50. Een koopje toch, in vergelijking met 70€ blauwe Toby?

En dan muziekjes als deze: