ChâteauBrys

Het mocht nog eens wat anders zijn dan babyfoto’s en -verhalen, niet?

Zoonlief sliep toen hij in zijn bedje werd gelegd, daarnet. Maar nog geen vijf minuten later hoorden we door de babyfoon dat hij zijn piepgeluidjes weer aan het oefenen was. We gingen maar eens kijken. Tot geen enkele verbazing lag zoonlief, ogen wijd open, gekke bekken te trekken naar ons, van in zijn bedje.

Een lay down-komiekje, ons ventje.

Het is waar, wat ze zeggen. Mannen met baby’s trekken vrouwen aan. Iets oudere vrouwen, dat wel, dames die met gemak de grootmoeder van Florians papa of mama zouden kunnen zijn.

“Ooooooh… zo’n kleineken! En hoe oud ist? En ist een meisken of een manneken?”

We voelden ons bijna BV’s, op een bepaald moment hadden we de onverdeelde aandacht van vijf oma’s. We zullen ons ons eerste Gentse uitje nog lang herinneren.

DICHTERS OP HET SPOOR

Gedichtendag 24 januari 2009

Zevenentwintig dichters en één muzikante sporen zaterdag op de gedichtendag verschillende stations af en doen er hun ding… Continue reading

We hebben vandaag Florian zijn park geïnstalleerd. In zo’n parkje is de mobiel het pronkstuk, het meesterwerk. We hebben even gezocht naar een goede mobiel. Alle verpakkingen van die dingen staan vol met allerlei uitleg waarom net die ene mobiel zo goed is voor de ontwikkeling van het kind. Maar nooit staat er op welke muziek er uit komt. En da’s nu meestal de intensive care-afdeling van die dingen: er komen van die Walt Disney-piepjes uit!

Niet zo met onze Symphony In Motion-mobiel met Beethoven, Bach en Mozart als presets. Nu heb ik bij Bach, de prelude van de eerste cellosuite, altijd de neiging om Gounods Ave Maria er bij te zingen, een beetje zoals hieronder:

Met de immer funky Dennis Chambers op drums. Zwaar grooven!

Zo’n anderhalf uur geleden was zoonlief rustig én actief tegelijk, met z’n oogjes wijd open, de omgeving aan het opnemen. Ik legde hem op mijn buik, met zijn rug naar me toe. Toen ik een liedje voor hem begon te zingen, draaide hij zijn hoofdje naar me toe en keek me aan met z’n lieve oogjes.

Zo’n momenten maken het daaropvolgende accidentje tijdens het pamper verversen meteen goed, en alle accidentjes daarna!

Naast onze ouders en (schoon-)broers en zussen en familieleden en vrienden en kennissen en collega’s, geven we in deze blijde dagen ook graag credits aan

- Michel voor het idee van de droogstempel

- de Stempeltempel voor de service

- Drukkerij Coppens voor de klantvriendelijke en betaalbare aanpak.

- Het personeel van Maria-Middelares Gent, voor de zorg en toewijding.

‘n Dikke Dankuwel!

muziek van Brian Eno