Babymassage
We hadden een (lang) weekendje off. Eens tijd voor onszelf, voor elkaar – we hadden het eens nodig.
Op maandag en vrijdag volgt A. postnatale kine en babymassage (met onze Florian als genietend voorwerp). Deze keer kon ik mee. Ik ging babysit spelen tijdens het halfuurtje kine en daarna kon ik ook leren hoe we onze jongen een fijne massage geven.
In tegenstelling tot de vorige keren, was onze zoon tijdens de kinesessie zo stil als maar kan zijn. Ik was natuurlijk wel bij hem, entertainde hem en liet hem met de andere baby’tjes kennis maken.
Het tweede halfuurtje was andere koek. Florian had er al een beetje een reputatie gekweekt en wou die duidelijk vandaag nog eens bevestigen. Nog geen vijf minuten waren we bezig toen onze jongen zich luidkeels verzette tegen elke beweging die hij moest ondergaan.
Terwijl A. onze jongen troostte, bleef ik verweesd achter op het kussen. Jammer genoeg had niemand van de andere mama’s een reservekindje bij, dus ik moest het met mijn ogen leren.
Vreemd genoeg geniet Florian thuis wel enorm van een beetje massage. Elke oefening die we uitvoeren, wordt met een kamerbrede glimlach beantwoordt.
Van wie heeft hij dat toch? 
