ChâteauBrys

Je kan er toch niet mee buitenkomen hé, met ons ventje, of eigenlijk nét wel. Want ‘t is zo plezant, met zo’n ‘kadetje‘! En zo’n charmeur, dat dat is! We kunnen maar raden en gissen wat er in dat hoofdje omgaat, maar het is duidelijk dat de geïnteresseerde, vriendelijke glimlach die hij voor andere pamperdragers reserveert, andere mimiek is dan wat hij voor de dames in huis heeft.

Vanmiddag liepen we even in’t Zuid rond. Don Florian kijkt dan heel geboeid naar alles rond hem heen: de winkels, de planten, maar vooral: de mensen. Zo’n 6 maanden oude dreumes lokt al eens een vertederde damesblik. Hij lijkt die dames al op voorhand aan te kijken en te volgen, tot ze naar hem lachen, waarna hij hen zijn breedste glimlach terugschenkt. Schitterend én grappig eigenlijk.

In een tea-room van’t zelfde: de jongedame achter de broodjesbar aankijken tot ze naar hem kijkt, en dan schenkt hij haar zijn breedste, vriendelijkste en meest charmante glimlach. Een zonneke, ons ventje, en niet voor ons alleen!