ChâteauBrys

Schaam op mij, ‘k heb hier nog niets gezegd over de vlottenrace! Aanstaande zondag, beste lezers, hier in Nevele! Het BK Vlottenrace – niet te missen!

Straks wordt ons ventje acht maand. Ach, dat de tijd vliegt, weet u ook. Florian ontdekt volop al zijn motorische mogelijkheden. Allemaal. Zo kan hij in een oogwek van zijn speeltapijt van puzelletters rollen tot hij een keukenstoel kan pakken. Daar probeert hij zich soms aan op te trekken – wat niet lukt – waarna hij, met één stoelpoot in elke hand, over de keukenvloer schuift. Op zijn rug.

Niet te doen, dat manneke!

Gelezen en welbevonden: ‘the art thief’ van Noah Charney, vertaald als ‘de Caravaggio Kunstgreep‘. Een complex verhaal over drie kunstdiefstallen in drie verschillende kunststeden.

Allicht het mooiste stukje België?

Het huisje waar we een paar weken terug een zalige week doorbrachten, moet hier ook nog eens vermeld worden: “Non loin de l’Arlune”

• niet duur
• geen grijs, stoffig Ardennenhuis
• in een rustig dorpje, vlakbij het woud van Anlier, Luxemburg, Arlons,…
• groot, afgeschermd, zuidgericht terras
• grote leefruimte, met goed ingerichte en klare keuken
• tv, internet, wasmachine,…

Niet eens zo ver, en vlakbij de Gaume! Een aanrader!

Onze jongen in de handen van de onthaalmoeder geven, was een bewuste keuze. Contact met andere kinderen (en met een ziektekiem of twee) zal ‘m goed doen. Met die overtuiging vonden we het allebei niet zo erg om Florian vanmorgen aan de overkant van het water te droppen.

En blijkbaar vond hij dat zelf ook niet zo erg. Hij heeft er goed geslapen vanmorgen, vanmiddag ging het wat moeilijker. De maaltijden gingen ook vlot en de onthaalmama gaf’m al z’n punten. Blij en moe kwam onze jongen vanavond thuis.

Hopelijk volgt er een goede nacht, en een even goede tweede dag.

Borstvoedingsverlof, het geplande ouderschapsverlof, haar verlof, zijn verlof… het zit er allemaal op. Vanaf morgen gaan er hier terug twee werken voor het brood op de plank. En ééntje steekt voortaan elke dag de vaart over.

We zijn er wel gerust in, in ons baasje. Met zijn liefde voor gezelschap, en voor kinderen in het bijzonder, komt dat allemaal wel goed.

‘n Klein ventje, maar toch al een flink stapje. Amuseer u morgen, jongen!

Het ging zo:

• wij kijken tv via de telenet-kabel, maar niet digitaal. Al een tijdje hadden wij soms op sommige, niet alle, zenders storing. Andere klanten hadden dezelfde ervaring. Via via hoorden we van een verkoper die openlijk toegaf dat het een soort digi-tv-promo-’actie’ was van Telenet zelf.
• De vaste telefoon ging kapot. Skype bleek een goedkope en kwaliteitsvolle noodoplossing. Maar je moet van op de pc bellen en je vaste nummer kan je niet door hen laten overnemen. Skype gebruikt een apart protocol waardoor je speciale, door hen geleverde, ‘vaste’ telefoons moet kopen – waarop je dan niet bereikbaar bent dus, wegens geen nummer.
• Eigenlijk hebben wij op dit moment wat te veel internet – verlofperioden uitgezonderd . Veel meer dan mailen en af en toe wat foto’s online zwieren komt er niet van, dat quotum volstaat ruimschoots. Bovendien heeft Telenet al een paar keer quota en snelheden vergroot, waardoor een kleiner pakket zou volstaan.

Dus nu is er twijfel: internet + telefonie + digi-tv bij Telenet, of de telefonie er uit laten, en via een voip-aanbieder (3starsnet)? – en in dat laatste geval een duurdere telefoon kopen, maar wel wat centen uitsparen op het telefoneren zelf?

Ik betaal niet graag méér voor iets wat minder kan kosten en even goed gaat, zoals telefoneren. Iedereen is zo verbaasd over de kwaliteit van de skype-gesprekken, en het kost ons tot nu toe nog niet de helft van wat we aan Telenet betalen. Aan de andere kant word ik het stilaan ook wat beu, dat uitzoeken en uitpluizen en zo. Leukere dingen dan dat in het leven toch?

Update:

• een telenet-medewerker mailde me al dat hij zich toch even verslikte bij mijn woorden over het pushen van digi-tv
• vandaag Siemens-telefoon gekocht en 3-starsnet-klant geworden

Sinds een paar dagen verlichten en verwarmen we ons met Lampiris. Electrabel vroeg nog eens de meterstanden op, et voila, sinds een paar dagen voorziet Lampiris ons van groene energie. Een eerste voorschotafrekening viel al in de bus – meteen dik 20 euro minder dan vroeger. Of dat de trend blijft, dat zullen we nog zien – met een baby in huis stijgt je verbruik aanzienlijk.

De overstap ging inderdaad erg vlot.

Zie ook: deel 1 / 2

‘k Weet het, het kan zot lijken om op een warme zomerse avond naar een film te kijken, maar hey, als een mens alleen thuis is, is het wel dé kans om dat surround theater nog eens op 11 te zetten, hé!

Het werd ‘In Bruges’.

Colin Farrell en Brendan Gleeson, beiden huurmoordenaars, wachten in Brugge op een telefoontje van hun opdrachtgever. Gleeson geniet volop van het Brugse verleden, terwijl Farrell op zijn manier geniet. Wat vervolgens had kunnen uitmonden in een spannende thriller, krijgt een soort zwarte komedie-vervolg – meer zwart dan komisch voor mij.

In de begin is de film eerder ‘mja’, na een tijdje en met dat hoekje af werd het ‘niet slecht, maar ook niet erg goed’. Brugge wordt wel mooi in beeld gebracht.