Toeme, ‘t is mij dit jaar helemaal ontgaan. Klara zendt nu zaterdag al hun top-75 uit. Nét op Halloween.
Op Halloween luister je naar ‘the exorcist’, niet naar klassiek.
Ik zag het gisterenavond toevallig pas. Dus ik heb niet gestemd. Dus ik mag niet terecht op de mensen hun kop schijten die op Eine Kleine Teringnachtmuziek hebben gestemd.
We zijn nauwelijks thuis zaterdag, veel zullen we er dus niet van horen.
En dat sinds medio september. Ingeschreven voor 5 lessen watergewenning (reeks 2). Twee keer niet geweest, drie keer getwijfeld of we wel zouden gaan.
We wisten wel dat dit scenario kon gebeuren (onthaalmoeder, andere kindjes, broeinest…), maar ons ventje heeft er toch al goed van gehad. En wij ook, vinden we. Want bij een ziek ventje horen lastige dagen en slapeloze nachten. En al eens een besmette ouder (buikgriep voor haar, mondinfectie voor hem). En het schrappen van de leuke dingen in de agenda.
Het geeft ons een énorm respect voor de ouders die er alleen voor staan, die die zorg niet met twee kunnen dragen. En wij ervaren het al als zo’n geluk dat we al eens regelmatig de grootouders als ziekenoppas kunnen inroepen.
Dat het een gemak is, dat digitaal kijken, met een digicorder. Eigenlijk kijk(en) ik/we zelden nog live tv, meestal kijken we wat er nog op de digicorder staat. Voor Florian staan er al kweeniehoeveel afleveringen van Bumba en Hopla op. (Ja, wij ook. Maar dat manneke geniet daarvan. En hij heeft leren in de handjes klappen dankzij Bumba.)
Maar waarom kan dat ding niet gewoon een programma opnemen, zoals in starten wanneer het programma begint en de opname beëindigen als het programma gedaan is? Je duidt in je tv-gids aan dat hij programma X of Y moet opnemen, en dat ding richt zich dan op de uren waarop het uitgezonden zou worden, en eventueel doe je daar nog vijf of meer minuten bij om veilig te spelen… Maar dat zou toch moeten kunnen? Programma begint, opname begint. Programma gedaan, opname gedaan.
Een hele soep wordt het als twee programmas op dezelfde zender na elkaar vallen. Want dan reken je er dus wat minuten bij, met als gevolg dat je op’t end van programma 1 wat kwijt bent, want dat plakt al vast aan programma 2.
‘t Is wachten op de Icorder, met de I van Intelligent. (Met automatische suggesties, en vriendjes via de digicorder en al?)
Alles zit goed in deze korte animatiefilm van Koen De Koninck: een spannend verhaal met een verrassende afloop, mooi ‘camerawerk’, sterk getekend, de nodige humor… Sterk!
Doeme, een boete in de bus. 60 knotsen, wegens parkeren waar het niet mag. ‘k Ging ze al betalen, maar keek toch nog eens in de agenda, want begin juni, dat is al even geleden. Hmm, die dag zijn we echt wel niet in Kortrijk geweest. En waar je niet bent, daar kan je niet fout parkeren, toch?
En toen keek ik naar de nummerplaat op de pv. En naar die van de Fiat Qubo die ik toen had… Haha!
De Grote Boodschappen, met dozen pampers en bakken water, via het net,
collecteren en go! Formuliertje op de site van de apotheek, en,
woepsie, mailtje als de spullen klaar staan.
