ChâteauBrys

Lieve Florian,

11 maanden al sinds je geboorte! Tijd en vliegen en zo.

Het is verbazingwekkend hoe veel en hoe vlug je leert, en dat je almaar meer verbanden legt. Je evolueert zo snel!

Vanavond kwam je naar me toe gekropen, terwijl ik stond af te drogen. Je trok je omhoog aan mijn broekspijpen, het teken dat je graag wil gepakt worden. Eens op je mijn arm zat, wees je vingertje naar de cd-speler. Jaja, dat de muziek die je vaak hoort, daar uit komt, heb je al lang door.

Ik duwde op de ‘play’-toets en Axelle Red vulde de keuken. Blijkbaar was je tevreden, want je liet je arm terug zakken. Om op zoek te gaan naar mijn linkerhand, waarvan je de duim stevig vastgreep. Het schudden van je romp was zelfs al niet meer nodig om me duidelijk te maken dat je wou dansen… Je geniet er zichtbaar van, het samen bewegen op muziek! En niet voor het eerst hé!

Het ging mis met het spoor vanmorgen. Ergens rond Aalter stond een trein stil. Alle andere treinen werder erdoor vertraagd.

Toen we bijna 25 minuten stonden te wachten op ons vervoer naar Brussel, kreeg ik een smsje van de NMBS-abonnementsdienst  of hoe heet dat, dat mijn trein 25′ vertraging had.  Net daarvoor had men omgeroepen dat de trein 30 minuten vertraging had.

Als mijn trein toch al te laat is, hoeft men mij eigenlijk niet meer te laten weten dat ‘m te laat is, hé? Dat kan ik dan zelf ook wel zien.

Meteen mee uit. De radio. Op radio 1 kwam een prof Japanologie de haiku’s van éne HVR bespreken.

Gisterenmorgen reed ik met onze bolide richting het landelijke thuisland, waar mijn SchoeiselTempel nog steeds staat. De E40, stukje E403, afrit Ruddervoorde, langs Zedelgem, Aartrijke naar Ichtegem. Schoenen Luca, al jaren mijn huis van vertrouwen. Vijf na tien stond ik er voor de deur, 13 minuten later kreeg mijn liefste een sms dat ik huiswaarts kwam.

O jawel, mét schoenen. Deskundig geholpen duren beslissingen niet lang. Maar helaas niet met het paar waar mijn ogen eerst op vielen. Want dat paar, van Airstep (zie weinig eer aandoende foto) was er helaas niet in mijn maat… Maat 47 Helaas… Groter dan 46 maakt men ze niet.

1sec exposure at iso400

Het strand van Wimereux, één van de charmante badplaatsen langs de Opaalkust. Tot zonsondergang kon je de kunsten van tientallen wind- en kitesurfers bewonderen. De strakke wind gaf problemen met mijn vrij licht statief. Desondanks werd het nog wel wat met deze ’1-seconde-licht’