11 maand
Lieve Florian,
11 maanden al sinds je geboorte! Tijd en vliegen en zo.
Het is verbazingwekkend hoe veel en hoe vlug je leert, en dat je almaar meer verbanden legt. Je evolueert zo snel!
Vanavond kwam je naar me toe gekropen, terwijl ik stond af te drogen. Je trok je omhoog aan mijn broekspijpen, het teken dat je graag wil gepakt worden. Eens op je mijn arm zat, wees je vingertje naar de cd-speler. Jaja, dat de muziek die je vaak hoort, daar uit komt, heb je al lang door.
Ik duwde op de ‘play’-toets en Axelle Red vulde de keuken. Blijkbaar was je tevreden, want je liet je arm terug zakken. Om op zoek te gaan naar mijn linkerhand, waarvan je de duim stevig vastgreep. Het schudden van je romp was zelfs al niet meer nodig om me duidelijk te maken dat je wou dansen… Je geniet er zichtbaar van, het samen bewegen op muziek! En niet voor het eerst hé!
Verbazend hoe hij – zonder taal – duidelijk maakt wat hij wil ! Snuggere boy !
seen it, been there, maar het blijft toch steeds vertederend
Geniet ervan, want die van mij krijg ik al een tijdje niet meer op mijn arm, ze zouden mijn broeken kunnen dragen en gaan met m’n ipod lopen
Zoals pvw zegt, maar het blijft leuk lezen hoe zo een kleine dreumessen snel opgroeien.
Geniet er maar verder van!