Proeve van perfectionisme
Ik had een shootje te doen voor’t werk. Een foto voor bij een artikel. Een groepsshot van vijf mensen.
‘k Had mijn huiswerk gemaakt, wat voorbeelden op flickr gezocht (redelijk onvindbaar), wat over poses en compositie nagedacht, op voorhand een locatie gezocht en verkend.
Maar mensen zijn mensen, en dus hadden we op de bewuste dag op het bewuste uur geen vijf mensen, maar één. En een uur later een tweede. Dus werd de shoot naar het einde van het interview verkast. (Wat mij gelukkig toch nog even tijd gaf om na te denken over wat ik daar met twee in plaats van vijf mensen kon doen.) Toen het/de licht/en op de locatie helemaal anders waren. En zo’n vijf minuten voor iedereen de trein op wou.
Het resultaat: een tiental best wel ok-foto’s waarop twee mensen best wel ok staan afgebeeld. Kwalitatief beter dan het merendeel van de snapshots die je op facebook vindt – maar da’s allicht geen referentie. Maar niet één waw-foto, waar ik dan toch wat op had gehoopt.
Ok, de omstandigheden zaten me niet echt mee. Maar mag ik me daarachter wegsteken? Ik wil de dingen die ik doe, graag goed doen. Euhm, erg goed. Een perfectionistje, ikke. Ik wil ook in moeilijker omstandigheden iets degelijks kunnen afleveren.
Goh, en daar was ik lastig van, deze keer. En slapeloos.
Je mag me altijd de resultaten eens laten zien, misschien komen we er samen uit wat er bij een volgende keer beter kan? En had je het goeie materiaal bij voor wat je wilde doen?
@PeterK link doorgestuurd. Ja, ‘k had alle materiaal bij. ‘t Was vooral de plots korte tijd en het veranderde licht en setting en zo die het me deden, denk ik.
Het is normaal dat het soms gewoon niet meezit. Het kan aan 101 zaken liggen. Om er een paar op te noemen wat je niet onder controle hebt..
-Het licht gewoonweg niet wil meewerken
- Het model niet écht je verwachtingen kent en kan invullen
- Concentratie en vermoeidheid
- locatie is het nét niet
…
We maken het allemaal mee hoor.. Ik durf gerust zeggen dat ik ook wel eens een shoot heb waarvan ik niet kan zeggen wat er mis is maar evenmin het me aanspreekt. Dat is lastig want je wil elke shoot beter en beter zien worden.
Helaas heb je dat dus niet in de hand en nét daarom blijf je streven naar perfectie. Perfecte ontwikkeling, hoort erbij