na de pauze
Eerst was er koorts, dan keelpijn. De eetlust verdween en het licht ging uit. Dagen van 16, 17 uur slapen en tussendoor doodmoe in de zetel liggen. Uren moeten rusten van een ‘inspanning’ als een douche nemen. Een diep dal, met als enige pieken mijn bloed- en leverwaarden. Klierkoorts.
Een prijswinnende fotoshoot ging niet door. Dave Matthews hield halt in Antwerpen – en ik lag in de zetel. Wijn- en andere avonden gingen door zonder mij.
Mijn tijd stond staat stil. Gedwongen bezinning.
Voor na de pauze: Het mag van mij voortaan wat minder online zijn, en wat meer offline. Scherm(en) genoeg gezien de laatste weken. Mensen wil ik zien, en ‘k hoor een frisse Duvel om me roepen, daar ergens in een bruine kroeg.
Ik kom af
Blij te lezen dat je weer zin hebt om buitenshuis een duvel te gaan drinken !
Laat hem u smaken!
Zin wel, maar mijn optimisme kwam wat te vroeg. Na twee betere dagen kwam de rekening; terug een zeteldagje vandaag.
Toch met de Duvel in de zetel hoop ik. Of was het weer helemaal naar af?
Helemaal terug naar af niet. Maar wel een flinke waarschuwing, dat ik misschien wel wil, maar dat het lichaam nog niet meewil.
Ondertussen zegt de dokter dat het mag, af en toe een glaasje, dat de lever er wel tegenkan.