Geduld met mezelf
Mijn gezondheid ging dit jaar twee maand met vakantie. In februari verloor mijn afweersysteem de strijd tegen de klier(koorts)beesten. Het duurde weken en weken en weken vooraleer ik overeind krabbelde. Sindsdien modder ik wat aan, gevangen door de beperkte draagkracht van mijn eigen lichaam.
Een infectiologe, meer gezegend met kennis dan empathie, bevestigde het me vorige week. Mijn infrastructuur kreunt nog wat onder de gevolgen van de klierbeesten. Werken en slapen, klonk haar verdict. In elk geval nog eens een dip vermijden.
Het wordt een oefening in geduld. Nog één. Geduld met mezelf, geduld met de omgeving, geduld van de omgeving met mij. En de uren van een schoolkind. Tot die dag, dat ik me weer voel als…
Dat is heftig
Goeie moed!
Succes ermee! En geduld…
Oei, das niet zo goed! Hou je kloek!
Goeie moed, maatje!
En de dag dat je je weer voelt als een jong veulen…komt er !
Met geduld en boterhammen (zei mijn grootmoeder ).
Als we kunnen bijspringen…helpen…altijd roepen , hé !
@Allen: dank voor hulp en steun. Er is werksgewijs alvast beterschap op komst, denk ik. Meer nieuws binnenkort.