Trekt uw treinplan!
Gisterenavond ging er bij de NMBS een Rondetafel over communicatie door. Een aantal reizigers mochten er hun gedacht vertellen over de communicatie van de spoorwegen bij problemen en pannes. Neen, daar was ikzelf niet bij, al had ik me wel aangemeld. De zeurende reiziger moet ook zijn verantwoordelijkheid nemen, vind ik.
Net op dat moment beleefden de spoorwegen en hun reizigers hun zwartste dag in heel lange tijden. Een stroomonderbreking in Brugge, gestoorde wissels in Melle, hier en daar nog een probleem… De rode vertragingscijfers vulden het scherm, treinen werden afgeschaft, het was zoeken naar een trein in de goede richting.
Pannes en defecten komen altijd wanneer ze best niet komen: een snikhete zomerdag, veel dagjesmensen aan zee – Murphy sloeg keihard toe. Al is het nog maar de vraag of dergelijke pannes niet te voorkomen zijn. Het onderhoud van de spoorinfrastructuur heet nogal ‘gebrekkig’ te zijn.
Maar het begrip voor onvoorziene storingen maakt het gebrek aan communicatie niet goed. De reiziger moet het zelf maar uitzoeken en zwijgzaam lijden. ‘Mijn’ trein werd aangekondigd met 2.25h vertraging. Hoe je dan wél in Gent raakt, dat zoek je zelf maar uit. Op de zeldzame en bomvolle trein naar Gent - een rit gelardeerd met traag rijden en vele, langdurende stops – moet je ook maar raden wat er gebeurt. Een conducteur krijg je niet te zien, en nauwelijks te horen. En wat hij omroept, wist ik al een kwartier eerder… via twitter. Nochtans zou zo’n conducteur de reizigers in die éne wagon zonder airco er op kunnen wijzen dat het enkel in hun wagon is…
Zie ook:
- De treinbaas: “We hebben niemand in de kou laten staan”
- Treinreizigers in ademnood
- Groen vraagt ontslag
- Duizenden treinreizigers…
De kinders zijn vandaag op schoolreis met de trein! Ik hou mijn hart al vast!
Wij hadden ‘geluk’ met maar tien minuten of een kwartier vertraging, maar ook geen conducteur gezien of gehoord. Ook niet toen we plots ineens een boemeltrein bleken geworden te zijn omdat de stoptrein 50 minuten vertraging had en er een klas jonge kinderen anders te lang moest wachten op het perron. Gelukkig had ik het de juf horen uitleggen tegen haar kinderen, want de treinbegeleider vond het blijkbaar niet nodig om om te roepen dat we een extra stop gingen maken.
Het is een tijdje goed gegaan met dat informeren, bij elke stilstand kregen we te horen dat we voor een rood sein stonden, of dat er nog een andere trein stilstond voor ons. Dat was toen ze net ‘goeie voornemens’ gemaakt hadden denk ik. Maar het laatste jaar heb ik het gevoel dat ze daar weer een pak slordiger in geworden zijn. Als je iets weet is dat meestal omdat je de treinbegeleider hebt horen telefoneren op de trein of op het perron met een collega hebt horen praten, niet omdat hij/zij het omgeroepen heeft via de intercom.
Ergens vond ik dat wel grappig, meer dan twee uur vertraging en ze schaffen die trein niet af. Du jamais vu!
Eigenlijk hadden wij op onze trein nog niet zoveel te klagen. Drie kwartier vertraging, waarvan ruim een kwartier om het station binnen te rijden.
‘k geloof dat we op dezelfde trein zaten. ‘k Ben dan nog doorgekard naar Deinze #omwegje #vluggerthuis