voor het memorie en ter uwer reisbelevenis: in de herfstvakantie zaten wij in deze gite in Raventhun (Ambleteuse), vlakbij de zee en een mooie uitvalsbasis voor Wimereux, Boulogne, de Caps,… De Noordzee- en Kanaalkust op zijn schoonst!
Het huisje wordt pas sinds de zomer van 2009 verhuurd, is gezellig, helder, enzovoorts, met alle comfort.
1sec exposure at iso400
Het strand van Wimereux, één van de charmante badplaatsen langs de Opaalkust. Tot zonsondergang kon je de kunsten van tientallen wind- en kitesurfers bewonderen. De strakke wind gaf problemen met mijn vrij licht statief. Desondanks werd het nog wel wat met deze ’1-seconde-licht’
(Op 20 september geschreven en met vertraging hier gepost.)
Ook vandaag verjaagt de zon de ochtendkou. We nemen afscheid in Brantôme en bezoeken nog het middeleeuwse deel van Perigueux. Op de boerenmarkt verlekkeren we ons aan de vele groenten die plaatselijke telers aanbieden. We slaan een voorraadje in. Rond de middag vertrekken we naar ons volgende verblijf, Sagelat. De zon vergezelt ons met aangenaam T-shirtweer. Onze weg brengt ons langs Villamblard, een in slaap gevallen dorp waar dé likeurstoker van de streek net vandaag besloten heeft een dag verlof te nemen. Over Bergerac rijden we langs de Dordogne verder. In Tuilières is de vissenlift van het sluizencomplex ook al dicht. Kleine wegen leiden ons naar ons verblijf in Sagelat, een prachtig huisje in de stijl van de streek. Op een heuvelrug gelegen, baadt het huisje zich in het licht van de avondzon. Wat een locatie!
(Dit schreef ik op 18.09.2008, op reis in Frankrijk, en wordt met vertraging hier gepost.)
Onderweg zijn is ook al een beetje reizen. We richten de neus naar het zuiden en vertrekken op reis. Eens we de drukte rond Lille en de rondweg rond Parijs, de Francilienne, achter ons laten, is er bijna alleen nog de weg, en wij. We steken de Loire over, de vallei die we twee jaar geleden verkenden. Verder zuidwaarts gaat het, en we zien de buitentemperatuur stijgen. Tot het regenseizoen losbarst vlak voor onze bestemming Brantôme.
Brantôme is het La Roche van de Perigord. Een klein stadje waarvan de kerk zich ophijst aan de rotswand en een meanderende rivier die sterk bijdraagt aan de postkaartallures. Overdag stikt het van de toeristen, ‘s avonds sluiten de vele winkeltjes en boetiekjes als ze geen toerisen meer kunnen verleiden. Brantôme is dan uitgestorven.
Onze b&b, chambres d’hôtes heet dat hier, liggen vlak aan het centrum, in een doodstil achterafstraatje. Onze charmante, ietwat strenge gastvrouw ontvangt ons in mooie en sobere kamers. De avondlijke friste en regen houden ons niet tegen om het centrum nog eens te verkennen. In een plaatselijk café proeven we van de plaatselijke notenlikeur.
3,3% van België is natuurgebied. In Frankrijk is dat 11,8%. In het Verenigd Koninkrijk 12,7%. In Nederland 14,3%. In Duitsland zelfs 30%.
Bron.
Na enig zoeken, en het vinden van onbetaalbare wijnen, dook ik de kelder in om een wijn te vinden die ik kon gebruiken voor de Wine Blogging Wednesday van deze maand. Deze mademoiselle geeft me niet alleen de S van Sauvignon Blanc, maar ook de T, van Tracy.
Deze wijn voert mij direct terug naar onze Loirereis van twee jaar geleden. Op voorhand had ik een afspraak gemaakt met iemand van het Château de Tracy, een kasteel met wijndomein op de rechteroever van de Loire. Op één van de eerste dagen van onze reis, toen we in Sancerre verbleven, reden we naar de andere oever, Pouilly-Fumégebied. Na een picnic met zicht op het kasteel en de wijngaarden, belden we aan bij het kasteel. We werden heel erg vriendelijk ontvangen, zij het niet door de graaf zelf, al houdt die zich nog steeds bezig met de wijnbouw. Allemaal heel mooie wijnen van de Sauvignon Blanc-druif, met een sterke mineraliteit en heel mooie zuren. Stuk voor stuk erg lekkere wijnen! De 2003 viel wat uit de toon, de warme zomer van dat jaar zorgde voor een wijn die door z’n molligheid en z’n lichte zoetigheid eerder aan de Elzas dan aan een strakke Loirewijn deed denken.
In het glas geeft deze wijn veel mineraliteit en agrum-achtige geuren, denk citroen en gele pompelmoes. Na wat walsen ruik je ook wat perzik, passievrucht, frisse kruiden en de typische vuursteengeur. In de mond zijn de lichte molligheid en frisse zuren al mooi versmolten. Ondanks z’n vier jaar heeft deze wijn nog niets aan frisheid ingeboet. Deze wijn is zo verfrissend en lekker… dat je na één glas graag een tweede wil. Al blijft de smaak en de herinnering van elke slok lang in de mond hangen.
We kochten deze wijn op het domein voor 10 euro de fles. Het zou wel eens kunnen dat alle wegen naar zuidelijk Frankrijk langs Tracy leiden deze zomer… 
Tot zover mijn bijdrage voor deze Wine Blogging Wednesday, benieuwd wat de anderen er van bakken, en wat volgende maand het thema is!
 |
| Van wijn |
For my entry, I chose the Cuvée Vérité, made by Laurent Miquel in his Languedoc Vineyards. Only 3000 bottles are made of this classy wine.
The grapes for the Vérité come from very low yielding plots that benefit from the cooling effect of the nearby Orb river and Cevennes mountain range. They only use selected juice from the press in order to ensure a pure, delicate flavor and enhance the elegance of the cuvée.
The selection process continues in the cellar as selected barrels are tasted many times with the objective of selecting only the best for this wine.
Jancis Robinsons calls this wine a ‘baby-Condrieu’. The wine itself is powerful, yet elegant. A complex wine, with wood, apricot, vanilla, hay and honey aromas. The wine is very well balanced, a pleasure to drink!
An outstanding wine for 17€.
Een (wijn)handelaar kan je maar één keer liggen hebben, en op een heel leven valt dat dan best nog mee.
Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn schoonmoeder een bon voor wijnhandel L* V*n C*r in Oostakker (Groot Gent). Een cadeau waar ik heel erg blij mee was. Cadeaubons hoeven niet binnen de 3 dagen geconsumeerd worden, maar lang
hoeft dat toch niet te blijven liggen bij mij.
Ik had op voorhand bedacht dat ik voor twee flessen wijn wou gaan: één wit en één rood – met de volgende beperkingen: geen bubbels, geen zoete wijn, geen Beaujolais en geen al te groen smakende Bordeaux. Verder wou ik de wijnhandelaar voor mij laten kiezen, in de hoop dat die prompt zou grijpen naar de wijn van een pas ontdekte kleine wijnboer in een niet zo bekende regio, een Vin de Pays of zo, manueel geoogst en eigenzinnig gevinifieerd, tot een uitmuntende wijn. (En zulke wijnhandelaars, met een hart voor wijn, bestaan.)
Het jongmens dat ons in de winkel begroette had eerder een aura van eigenliefde dan van wijnliefde. Mijn vraag werd duidelijk niet begrepen en van ‘Chardonnay – Amerikaanse stijl‘ had hij nog gehoord. Toen mijn madame zich luidop afvroeg waar de Pomerol lag, was het antwoord ‘Oh, daar ergens onder St.-Emilion, er ligt daar zoveel hé’. Eén van hun klanten, een restaurant, had in de Knack Weekend gestaan. De commentaar op dat restaurant was wel negatief, gaf hij zelf toe, maar ja “ge moet die bladjes niet geloven hé.”
Uiteindelijk kozen we drie wijnen, en kregen we als uitsmijter nog te horen dat we ons vast en zeker hadden laten bedotten op onze reis door de Loire verleden jaar, toen die ter sprake kwam.
L* V*n C***r is een mooie zaak, met (op papier) een mooi gamma wijnen. Ze hebben vooral een ruime selectie Bordeauxwijnen, waaronder heel veel toppers, waarmee ze hun clientèle van etikettendrinkers vast weten te bekoren. Ik miste klantvriendelijkheid en wijnliefde.
WBW #33 is aangekondigd! Languedoc-Rousillon, Frankrijks grootste wijnregio is aan de beurt. Het moet wel ‘mid-price‘ zijn – 15 tot 30 dollar per fles. Da’s zo’n 10 11 euri minimum? Hmm, kan moeilijk worden. De streek is hier vooral gekend voor de eerder goedkope ‘vin de pays d’oc‘-wijnen… De zoektocht begint!
Doktor Weingolb: Wine Blogging Wednesday 33 will be Languedoc-Roussillon value wines
Elders