Dus werd er:

- gras afgereden
- onkruid gewied
- vastgesteld dat de oude spa(de) zo metaalmoe was dat ze bijna elastisch was
- een nieuwe spa(de) gekocht
- de oude kruidentuin omgespit
- de kippenren wat opgekuist
- enzovoort, enzovoort

Met zo’n weer is dat best plezant, eigenlijk.

(To those who’d like to read El jardinero y los muertos - ask, and we may try to help you!)

“Toast water was a favoured restorative drink in the 18th and 19th centuries. Made by pouring boiling water onto toasted bread, the infusion was allowed to cool before being strained and drunk. Such were its perceived health-giving properties, that it was often used when drinking to someone’s health. Echoes of this remain today when raising any glass as a toast to someone.”

Met dank aan Ilva voor de inspiratie!

Stefaan publiceerde een recept voor ‘konijn uit Deinze‘. Ik had nog nooit van deze bereiding gehoord, maar ‘k vind het wel fantastisch dat er een lokale bereiding bestaat. Hoera, lokale keuken! Wat meer is, dit recept is helemaal anders dan de standaard konijn-bereiding met bruin bier, en zelfs anders dan mijn fantastisch coniglio. Aan het recept komen onder meer twee citroenen en abrikozenconfituur te pas. Waaw, dat moeten we proberen!

Stefaan vraagt me welke wijn ik er bij zou schenken? Een moeilijke vraag om zo voor de vuist weg te beantwoorden. Belangrijker dan de vraag of we vlees of vis eten, of zalm, of konijn, of biefstuk of kip, is de vraag hoe je het klaarmaakt. Ik kan me moeilijk inbeelden in hoeverre deze bereiding nog citroenig, of rins of zuur smaakt – en hoe zoet? Ik denk aan witte wijn, en dat zal een stevige moeten zijn, om tegen konijn met saus op te kunnen. De saus zal allicht redelijk filmend zijn, met nog wat zure elementen. Ik gok dat de Penfold’s Chardonnay-Semillon wel eens goed gezelschap voor dit konijntje zou kunnen zijn. Maar ik kan me evengoed vergissen. In de keuken moet alles getest en geproefd! Verslag volgt!

Als u andere wijnsuggesties hebt, dan hoor ik ze graag!

Bruno‘s mini Chelsea Buns. Overheerlijk!

Vanavond op ned. 2, 20.55h

Achteraf: van Pollan moet ik dringend wat meer lezen. Indrukwekkende man, met vlijmscherpe analyses. De Unilever-marionet die wat promotalk mocht komen houden was overbodig. De jongedame die een prestigieuze gastronomie-opleiding volgde maar nog nooit paling had bereid, moest zich schamen.

Zie ook hier.

Powered by Qumana

Misschien, dacht ik, kan ik beide groepen tevreden stellen als ik af en toe eens, misschien wekelijks – al wil ik daar geen beloftes over doen – mijn overzicht geef van wat ik de voorbije dagen/week/tijd de moeite vond op het interweb. Een soort Chateaubrys’ guide to the interweb.

Veel leesplezier!

- Onder streeknieuws vallen de gratis computerlessen in Nevele. We ondernemen momenteel pogingen om op de computers in het leslokaal Chateaubrys als startpagina in de browser in te stellen. De bibliotheek van Nevele heeft dan weer nieuwe luisterboeken.

- Via ons moeder ontdekten we Talloor, de site voor het culinaire erfgoed van Oost-Vlaanderen. Vernieuwing en innovatie in de keuken mag, moet zelfs, maar er is ook traditie en geschiedenis, en die zijn ook belangrijk.Nog erfgoed: de website die onze volkscafés wil indexeren en beschermen. Hoognodig, me dunkt – in centrum Nevele moest er onlangs nog één plaats ruimen voor een appartementencomplex. Het lijkt wel dé nieuwe plaag, die appartementsgebouwen waar mooi, oude, bezielde gebouwen plaats voor moeten ruimen. Ik kan me daar wel eens druk in maken, in hoe al wat oud is, maar moet wijken voor nieuwbouw, en hoe al wat groen is, vaak hetzelfde lot ondergaat. Ons (natuurlijk) erfgoed smeekt om een paar moedige politici, die beslissingen durven nemen die niet altijd iedereen plezier doen.

- Ik verzamelde ook wat links naar artikelen over de theaterproductie ‘Kamp Jezus’ van het gezelschap Wunderbaum, waar we dankzij de Knack Club gratis voor niets naar toe mochten. Ik ben niet zo’n theatermens, ik kom er niet zo veel, ‘k vind het vaak een eerder moeilijke kunsttak (of ik kies altijd de verkeerde stukken uit – al lijkt het me dat ik op filmvlak veel meer kan hebben. Films mogen moeilijk zijn, en raar, of bevreemdend – dat kan ik wel smaken. Maar neem nu die Peer Gynt-voorstelling in de Vooruit van een paar jaar terug. Saai, onnoemelijk saai, vond ik dat. Maar dat vond ik blijkbaar niet alleen – die man die de zaal uitbeende, zich nog eens omdraaide en het gezelschap verzocht dat kleutertoneel binnen de eigen (Nederlandse) landsgrenzen te houden, was dezelfde mening toegedaan, denk ik.
Enfin, ik was dus benieuwd naar wat er geschreven werd over ‘Kamp Jezus’, en of de ‘kenners’ dat nu ook goed theater vonden, en of iemand het naakt ‘gratuit’ ging noemen. (Moet dat nou, Jezus met borsten?)

- In de rubriek ‘fotografie’ was er de uitleg van de digital photography school over hoe je ‘lichtsporen’ kan fotograferen. En een uitleg over HDR-images.

- Voor wie nog anders zou geloven: fruit nà de maaltijd mag wel degelijk, aldus gezondheid.be. Geven de kwak-diëtisten het nog niet op? De Belgische ufo-fanaten wel alvast.

- En dan was er nog dat mooie reclamefilmpje van het Wereld Natuur Fonds.

Veel plezier met deze links!

Powered by Qumana

Eergisteren ons al eens goed in de keuken gesmeten – want de madame en ik mochten koken – en dan gisteren ‘den hoop’ ontvangen.

Met bubbels, en grissini en lookbroodjes en rode pesto. Waarna mini farfalle met groene pesto genoviese. En pizza Margharita, home made, van de bodem af. En de lekkere auberginesalade caponata. En bresaola, waar ik half november aan begonnen was. En nog artisjokken ook.

Alle kerstclichés verder vermijdend kwam er daarna een kwarteltje op het bord, met risotto. En andijvie, en venkel in witte wijn, en bloemkool en radicchio. Met een heel fijne Spaanse wijn, jaja.

Voor het dessert weken we af van de Middellandse Zee. We trokken naar Engeland voor Sticky Toffee Pudding, met Toffee Sauce en speculoosijs.

En mijn ouders deden van oude (familie)traditie en gaven ons een bolletje kaas als dank. En er waren toffe kadoots, en leuke gedichtjes erbij.

Ik kan me verlekkeren aan Rick Steins Mediterrane reis, terwijl ik luister naar Joni Mitchells ‘Clouds’. In afwachtig van een te late cd kreeg ik er eentje… in chocola.

Fijn!