ChâteauBrys

gisteren met ouders én zus én schoonbroer én nichtje.

Eergisteren ons al eens goed in de keuken gesmeten – want de madame en ik mochten koken – en dan gisteren ‘den hoop’ ontvangen.

Met bubbels, en grissini en lookbroodjes en rode pesto. Waarna mini farfalle met groene pesto genoviese. En pizza Margharita, home made, van de bodem af. En de lekkere auberginesalade caponata. En bresaola, waar ik half november aan begonnen was. En nog artisjokken ook.

Alle kerstclichés verder vermijdend kwam er daarna een kwarteltje op het bord, met risotto. En andijvie, en venkel in witte wijn, en bloemkool en radicchio. Met een heel fijne Spaanse wijn, jaja.

Voor het dessert weken we af van de Middellandse Zee. We trokken naar Engeland voor Sticky Toffee Pudding, met Toffee Sauce en speculoosijs.

En mijn ouders deden van oude (familie)traditie en gaven ons een bolletje kaas als dank. En er waren toffe kadoots, en leuke gedichtjes erbij.

Ik kan me verlekkeren aan Rick Steins Mediterrane reis, terwijl ik luister naar Joni Mitchells ‘Clouds’. In afwachtig van een te late cd kreeg ik er eentje… in chocola.

Fijn!

In tal van Vlaamse kranten verscheen vandaag een wel heel erg summiere samenvatting van een grootschalig onderzoek naar hoe kanker te voorkomen. De BBC gaf wél een link naar de studie, en wij bladerden dat lijvige rapport even door.

De aanbevelingen die men doet zijn de volgende:
- Gewicht: hou uw bmi tussen 21 en 23. Vermijd verdikken en ‘buikjes kweken’
- Activiteit: elke dag een half uurtje fysieke activiteit is een minimum
- Vermijd energierijke tussendoortjes, knabbels en frisdrank. Laat fastfood liever staan.
- Eet vooral voedsel van plantaardige oorsprong
- Beperk de consumptie van rood vlees en verwerkt vlees. (max. 500g per week, en dan liefst onbewerkt)
- Beperk de alcoholinname tot 2 dosissen per dag voor een man, en één voor een vrouw. Vanuit kanker-opzicht is het beter geen alcohol te consumeren – vanuit hart- en vaatziektesstandpunt is matige alcoholconsumptie beter. (Vreemd genoeg staat er in de studie zelf dat verschillende studies geen verband vonden tussen de hoeveelheid wijn en het risico op kanker. Dit was anders voor bier. Men vermoed ook dat wijndrinkers minder kanker hebben dan bierdrinkers omdat ze een andere levensstijl hebben.)
- Vermijd zout: gezouten vlees, bereidingen met veel zout in en zelf toevoegen van zout.
- Vermijd voedselsupplementen. Probeer de nodige voedingsstoffen uit je dagelijks dieet te halen.
- Borstvoeding verlaagt het kankerrisico, zowel voor moeder als voor kind.

Powered by Qumana

The mission for this edition of Wine Blogging Wednesday was to pick a wine from a region, made from a typical grape from that same region. Bonus points were promised for drinking this wine in it’s very own region of origin. I didn’t have the luck to find me in a wine region this month, and not even in the region where the wine’s made that I choose for this WBW-edition: South-Africa.

I know that you know what I’ve tasted, if I say ‘South-Africa’. Indeed, the pinotage-grape, ‘invented’ by Abraham Perold in 1925 when he crossed Pinot Noir with the Cinsault-grape (called Hermitage in South Africa). Pinot Noir… Hermitage… Pinotage, it’s easy as that, allthough they considered to call this grape Herminoir

This Tukulu 2001 is intense, intense in colour, in flavour and in odor. Think wood, toasty, smokey and a bit of blackcurrants in the nose. A bit of cherry and strawberry in the mouth. A full bodied, strong wine, rich in alcohol (14.5°) – to serve with rich dishes.  

Vanavond dus de Canyon Oaks Zinfandel opengetrokken die ik vrijdag meebracht uit de Aldi.

De kunststoffen kurk zat vrij diep in de fles, zo viel me op, maar dat stelde geen probleem. De wijn was lichter van kleur, en feller van rood dan dat je van een Zinfandel zou verwachten. Meer een rode rosé, dan een rode wijn.

In eerste instantie veel jammy fruit in de neus, wat je wel bij een Zin verwacht, maar algauw overheerste een sterke houtige geur. In de mond ook veel hout, rood jammy fruit, cacao, koffie en… Inderdaad, klinkt goed, tot de finale: afschuwelijk, afgrijselijk groen bitter.

Dit, samen met het gebrek aan structuur en diepgang, vormt een saaie wijn, die na 4 slokken in de gootsteen verdwijnt.

Dit nooit meer!

Hoewel 4 juli al een tijd achter ons ligt, verkoopt ‘dunaldi’ vanaf vrijdag een hele reeks Amerikaanse producten (muffins, pindakaas,…), waaronder twee wijnen van de Zinfandel-druif. De Zinfandel is nu gekend als een typische druif uit de VS, vooral uit Californië, maar komt oorspronkelijk uit Kroatië. Beide Zinfandels, één wit – één rood, gaan over de loopband voor de scherpe prijs van 3.99 euro.

In het beste geval genieten we dus binnenkort van de jammy smaak met peper en kruiden en veel alcohol van een lekkere en goedkope Zin. Anders wordt het… euhm… on-Zin

Voor wie zich afvraagt hoe dat kan: een witte en rode wijn van één en dezelfde druivensoort: het sap van druiven is wit, de rode kleur komt er pas door langdurig contact met de schil.

Proefverslag volgt!

Update 24.08.07: de promotiewijnen heb ik vandaag gekocht in de Aldi, maar wegens boodschappelijke aangelegenheden moest er vandaag een andere fles open. Proefverslagen volgen binnenkort.

Van wijn

Teveel alcohol en te plomb, daardoor nogal vermoeiende wijn. Niets van de verfijning en elegantie die je verwacht van een pinot noir. Maar wees het gerust oneens met me, kurkdroog en Herwig zijn dat ook. Kleine 8 euro in de Colruyt.

Anders dan in Frankrijk waar elke wijnboer ‘reserve’ op het etiket mag plaatsen zonder dat die wijn per se beter is, of meer houtrijping gehad heeft, zijn er in Spanje wel strikte bepalingen over dat soort termen.

Vino Joven is wijn die niet of minder dan zes maanden op vat gelegen heeft. Meestal wijn die gemaakt is om jong te drinken.

Voor Crianza-wijnen moeten we een onderscheid maken tussen rosé/wit en rood: rode wijnen blijven minstens twee jaar in de bodega, waarvan minstens zes maand op eikehouten vat (barrica). Wit en rosé blijven minstens een jaar in de wijnkelder rijpen, waarvan minstens drie maand op vat.

Reserva’s rijpen minstens een jaar op vat, en bljiven in totaal minstens drie jaar in de kelders van de wijnmaker. Voor wit en rosé is dat respectievelijk zes maand en twee jaar.

Rode Gran Reserva wijnen rijpen minstens twee jaar op vat, en daarna nog drie jaar in de fles. Wit en rosé rijpen minimum vier jaar in de kelder, waarvan zes maand op vat.

Powered by Qumana

Een (wijn)handelaar kan je maar één keer liggen hebben, en op een heel leven valt dat dan best nog mee.

Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn schoonmoeder een bon voor wijnhandel L* V*n C*r in Oostakker (Groot Gent). Een cadeau waar ik heel erg blij mee was. Cadeaubons hoeven niet binnen de 3 dagen geconsumeerd worden, maar lang
hoeft dat toch niet te blijven liggen bij mij.

Ik had op voorhand bedacht dat ik voor twee flessen wijn wou gaan: één wit en één rood – met de volgende beperkingen: geen bubbels, geen zoete wijn, geen Beaujolais en geen al te groen smakende Bordeaux. Verder wou ik de wijnhandelaar voor mij laten kiezen, in de hoop dat die prompt zou grijpen naar de wijn van een pas ontdekte kleine wijnboer in een niet zo bekende regio, een Vin de Pays of zo, manueel geoogst en eigenzinnig gevinifieerd, tot een uitmuntende wijn. (En zulke wijnhandelaars, met een hart voor wijn, bestaan.)

Het jongmens dat ons in de winkel begroette had eerder een aura van eigenliefde dan van wijnliefde. Mijn vraag werd duidelijk niet begrepen en van ‘Chardonnay – Amerikaanse stijl‘ had hij nog gehoord. Toen mijn madame zich luidop afvroeg waar de Pomerol lag, was het antwoord ‘Oh, daar ergens onder St.-Emilion, er ligt daar zoveel hé’. Eén van hun klanten, een restaurant, had in de Knack Weekend gestaan. De commentaar op dat restaurant was wel negatief, gaf hij zelf toe, maar ja “ge moet die bladjes niet geloven hé.”

Uiteindelijk kozen we drie wijnen, en kregen we als uitsmijter nog te horen dat we ons vast en zeker hadden laten bedotten op onze reis door de Loire verleden jaar, toen die ter sprake kwam.

L* V*n C***r is een mooie zaak, met (op papier) een mooi gamma wijnen. Ze hebben vooral een ruime selectie Bordeauxwijnen, waaronder heel veel toppers, waarmee ze hun clientèle van etikettendrinkers vast weten te bekoren. Ik miste klantvriendelijkheid en wijnliefde.

The Red-Meat Miracle, and Other Tales From the Butcher Case – New York Times

Interessant artikel over waarom rood vlees rood is, als het vers is. Waarom het bruin wordt, als het niet vers is, en wat men doet om onvers vlees toch rood te laten zien. En waarom Gandaham wel rood ziet, terwijl men daar enkel zout gebruikt.

Oops, I almost forgot to most about this wine. I bought this bottle of Australian Shiraz in the local supermarket for 8.39 euro. It’s the Rosemount Estate Diamond Label Shiraz, 2004.

The color is cherry red and the wine is much thinner than you’d expect.

Lots of black fruit in the nose, with leather, wood, vanilin and hits of fresh and dried herbs. The taste is well balanced, enough acid, not too much tannins. A nice and fine please-everyone-style wine.

I was a bit dissapointed by this wine. I have bought better Shiraz’s for lesser money, and much better Shirazs for a bit more euros.